Вершы пра маму

Для самых малениким нашых чытачоў мы адкрываем новую рубрыку - Дзецям. І пачнем прыгожымі і цёплымі вершамі пра маму. Наш зборнік «Вершы пра маму» ўяўляе сабой нарэзку самых знакамітых вершаў пра маму розных паэтаў.

Вершы пра маму: Разлука

Агнія Барто

Вершы пра маму

Усё, што я раблю для мамы:

Для яе гуляю гамы,

Для яе хаджу да лекара,

Матэматыку вучу.

Усе хлопцы ў раку лезлі,

Я сядзеў на пляжы,

Для яе пасля хваробы

Ня купаўся ў рацэ.

Для яе я маю рукі,

Ім якія морквы...

Толькі зараз мы ў расстанні,

Мама ў горадзе Прылукі

Пяты дзень у камандзіроўцы.

І сёння цэлы вечар

Нешта мне заняцца няма чым!

І, напэўна, па звычцы

Ці, можа быць, ад нуды

Я кладу на месца запалкі

І навошта-то маю рукі.

І гучаць сумна гамы

У нашым пакоі. Без мамы.

мыццё

А. Усанава

Я адзін у мамы сын,

Няма ў мамы дачкі.

Як тут не дапамагчы маме

Памыць хусткі?

Мыла пеніцца ў карыце -

Я сціраю, паглядзіце!

Кожны па-свойму маму вітае

М. Івенс

Кожны па-свойму

Маму павіншуе,

Слухайце, слухайце, як:

М-м - цяляты,

Пі-е - мышаняты,

А парасяты так: хрю-хрю-хрю!

Кожны па-свойму

Маму павіншуе,

Слухайце, слухайце, як:

Бе-бе - падоўжаныя,

Пазначаў-чырык - птушкі

А медзведзяняты вось так: у-у-ух!

Кожны па-свойму

Маму павіншуе,

Слухайце, слухайце, як:

Мяу - кацяняты,

Ав-ав - шчанюкі,

А жарабяты вось так: і-го-го!

дарагую мамачку

Усе мы павіншуем.

У песні гэтым для яе

Скажам, што вельмі,

Скажам, што вельмі,

Мы вельмі любім яе.

Пасядзім у цішыні

Е. Благинина

Мама спіць, яна стамілася...

Ну, і я гуляць не стала!

Я турка НЕ ​​заводжу,

Я села і сяджу.

Ня шумяць мае цацкі,

Ціха ў пакоі пустым.

А па матчынай падушцы

Прамень крадзецца залаты.

І сказала я прамяню:

- Я таксама хачу рухацца!

Я б многае хацела:

Ўслых чытаць і катаць мяч,

Я б праспявала песеньку,

Я б магла пасмяяцца,

Так мала ль чаго я хачу!

Але, мама спіць, і я маўчу.

Прамень кінуўся па сцяне,

А потым слізгануў да мяне.

- Нічога, шаптаў ён быццам, -

Пасядзім і ў цішыні...

мая мама

П. Сіняўскі

Абыйдзі ўвесь свет вакол,

Толькі ведай загадзя:

Не знойдзеш цяплей рук

І далікатней мамчыных.

Не знойдзеш на свеце вачэй

Ласкавая і строга.

Мама кожнаму з нас

Ўсіх людзей даражэй.

Сто шляхоў, дарог вакол

Абыйдзі па свеце:

Мама - лепшы сябар,

Лепш мамы - няма!

мама спявае

Агнія Барто

Мама па пакоях

У белым фартуху

Нетаропка пройдзе,

Ходзіць па пакоях,

занятая справай

І, між справай,

Спявае.

Кубкі і сподкі

перамывае,

мне ўсміхнуцца

не забывае

І напявае.

Але вось сёння

голас знаёмы

Як зусім і не той

Мама, як і раней

Ходзіць па пакоі,

Але па-іншаму спявае.

голас знаёмы

З асаблівай сілай

Раптам пачуўся ў цішыні.

добра тое

У сэрцы ўносіў ён...

НЕ разреветься бы мне.

З мамай па горадзе

С. Пшанічнага

Калі я па горадзе

З мамай хаджу,

За руку маму

Я моцна трымаю:

навошта ёй

Ісці і баяцца,

Што можа яна

Згубіцца?

Я маму люблю

майя Давыдава

Мне мама прыносіць

Цацкі, цукеркі,

Але маму люблю я

Зусім няма за гэта.

вясёлыя песні

Яна напявае,

Нам сумна ўдваіх

Ніколі не бывае.

Я ёй адкрываю

Свае усе сакрэты.

Але маму люблю я

Не толькі за гэта.

Люблю сваю маму,

Скажу я вам прама,

Ну проста за тое,

Што яна мая мама!

усе яна

Агнія Барто

Хто вас, дзеці, больш любіць,

Хто вас пяшчотна так лашчыць

І клапоціцца пра вас,

НЕ стульваючы ноччу вачэй?

- «Мама».

Калыска хто вам пампуе,

Хто вам песні напявае,

Хто вам кажа казкі

І цацкі дорыць вам?

- «Мама золата».

Калі, дзеці, вы гультаяватыя,

Непаслухмяныя, гарэзныя,

Што бывае часам, -

Хто слёзы лье тады?

- «Усё яна, родная».

добрае сэрца

Міхаіл Садоўскі

Я як-то ў дом прынёс шчанюка,

Бяздомнага валацугу,

Каб падкарміць яго злёгку,

Галоднага небараку.

- Ну што ж, - сказала мама, - хай

Ён пажыве трохі,

У вачах яго такая сум!

Знойдзецца лыжка супу...

Я ў двары знайшоў потым

Кацяня ледзь жывога,

Яго прынёс я таксама ў дом,

Сказала мама зноў:

- Ну, што ж, - сказала яна, - хай

Ён пажыве трохі,

У вачах яго такая сум!

Знойдзецца лыжка кашы...

Я пад гняздом знайшоў птушаня,

Над ім вароны віліся,

Я схаваў у шапку падшыванца,

Мы з ім дадому з’явіліся.

- Ну, што ж, - сказала мама, - хай

Ён пажыве трохі,

У вачах яго такая сум!

Знойдзецца крошка хлеба...

Аднойчы я прынёс вожыка,

Вужа і чарапаху,

І заяц у нашу дзверы убег,

Мабыць, ад страху.

Сказала маці: - Няхай жывуць

У кватэры так выдатна,

Калі пацясніцца, тут

І нам знойдзецца месца!

Зміцер вайцюшкевіч “матуля” [official music video] Відэа.

Падзяліцеся З Сябрамі
Папярэдні Тэкст
Наступная Артыкул

Пакіньце Свой Каментар